گروهنوازی فرصتی است تا کودک نقش خود را در یک اجرای مشترک تجربه کند. هدف فقط اجرای بدون اشتباه نیست؛ شنیدن دیگران، حفظ جریان موسیقی و بازگشت به گروه پس از خطا نیز بخشی از یادگیری است.
گوشدادن پیش از نواختن
در یک تمرین ساده، یک نفر الگوی کوتاهی مینوازد و دیگران پاسخ میدهند. این گفتوگوی موسیقایی کمک میکند کودک به شروع، پایان و شدت صدا توجه کند.
حفظ ضرب مشترک
تمرین با دستزدن، خواندن و الگوهای کوتاه سازهای کوبهای میتواند مقدمۀ اجرای گروهی باشد. سرعت و دشواری باید متناسب با توان اعضا انتخاب شود تا همه امکان مشارکت داشته باشند.
نقش کوچک اما مشخص
برای آغاز، لازم نیست همه هنرجویان بخش دشواری اجرا کنند. یک الگوی ساده و تکرارشونده هم میتواند نقش مهمی داشته باشد. مدرس با تقسیم متناسب نقشها، فرصت تجربه موفق را برای اعضای مختلف فراهم میکند.
اشتباه، پایان اجرا نیست
تمرین ورود دوباره به ضرب و پیدا کردن جای خود در قطعه، مهارتی مستقل است. بهتر است پس از اجرا درباره یک نکته قابلبهبود گفتوگو شود و از سرزنش کودک در جمع پرهیز شود.
همراهی خانواده
بهجای مقایسه نوازندگان، از کودک درباره نقش خودش و صدایی که از دوستانش شنیده سؤال کنید. تمرین شخصی همچنان لازم است؛ گروهنوازی مکمل آن است، نه جایگزین آن.
یک شروع مناسب
گروهی با سطح نزدیک، قطعه کوتاه و هدف روشن انتخاب کنید. کیفیت فضای آموزشی و تناسب تمرین با کودک از زود رسیدن به اجرای صحنه مهمتر است.
گروهنوازی کودکان؛ از شنیدن یکدیگر تا اجرای مشترک
چگونه تمرین گروهی میتواند شنیدن، حفظ ضرب و همکاری را در مسیر آموزش موسیقی تقویت کند؟